Scenariusz akademii z okazji Dnia Edukacji Narodowej

 

 

Opracowały: Bogumiła Panek

                    Barbara Czajkowska

 

 

         Sala przybrana odświętnie wystawką pt. ”Dziękujemy”. Na ścianach poprzypinane są duże kwiaty, a w nich życzenia dla nauczycieli poszczególnych przedmiotów:

- Paniom wychowawczyniom nauczania zintegrowanego dziękujemy

   za  okiełznywanie i właściwe ukierunkowywanie dziecięcej energii.

- Nauczycielom polonistom za mowę polską, którą zaszczepiają

   swoim wychowankom.

- Nauczycielom przedmiotów ścisłych życzymy, aby lewa strona

   życiowego równania zawsze równała się prawej i żeby nie zawierało ono

   zbyt wielu niewiadomych.

- Nauczycielom historii i przyrody, map bez „plam” przybyłych

   i umiejętności obierania właściwego kierunku nawet wtedy,

   gdy „wieje wiatr historii”.

- Paniom i panom „wuefistom” – żeby zawsze wychodzili na prostą i trafiali

   w  dziesiątkę.

- Nauczycielom religii dziękujemy za prostowanie i ucinanie rogów

  „diabełkom”.

- Nauczycielom sztuki dziękujemy za rozwijanie wrażliwości na piękno muzyki

  i barw.

- Pani z sekretariatu życzymy takiego komputera, który zrobiłby wszystko sam.

- Paniom sprzątaczkom dziękujemy za zawsze błyszczące czystością  

  pomieszczenia.

- Panu woźnemu, panu konserwatorowi życzymy samonaprawialnych klamek,

  niezbijalnych szyb i niespadających liści.

- Dyrekcji dziękujemy za to, że w murach szkolnych możemy czuć się       

  bezpiecznie – jak u siebie w domu.

 

         1.Powitanie przybyłych gości przez osobę prowadzącą .

 

         2.Krótkie zapoznanie z historią KEN – osoba prowadząca

Komisja Edukacji Narodowej została powołana przez Sejm 14 października 1773 roku na wniosek króla Stanisława Poniatowskiego.

         KEN, właściwie Komisja nad Edukacją Młodzi Szlacheckiej Dozór Mająca, podległy królowi.

Głównym inicjatorem i architektem powstania Komisji był ksiądz Hugo Kołłątaj. KEN to pierwsza w Europie władza oświatowa o charakterze odrębnego ministerstwa. Realizowała postępowe świeckie idee pedagogiczne. Wprowadziła nowoczesne programy, metody i organizację nauczania. Zreformowała szkolnictwo średnie i wyższe. Podlegały jej wszystkie szkoły od akademii do szkół parafialnych, z wyjątkiem Szkoły Rycerskiej. Działała do roku 1794.

         W dniu rocznicy utworzenia KEN, 14 października każdego roku, obchodzony jest Dzień Edukacji Narodowej. Dzień ten uznaje się za święto wszystkich pracowników oświaty i jest wolny od zajęć lekcyjnych.

         3.Wiersz.

W życiu to takie proste:

przyszedł człowiek, rękę uścisnął, podziękował,

ale w poezji trudniej,

poezja to trudne słowa.

         Uścisk dłoni to jedna chwila,

         gest paru sekund,

         ale poezja ma być jak drzewo, co się schyla

         nad nurtem naszego wieku;

         i ptaki mają być na drzewie,

         i promieni słonecznych wiele.

Ja w tym wierszu wypowiem całego siebie

dla was i o was nauczyciele (...)

         4.Osoba prowadząca:

Dzisiaj jest wyjątkowy dzień- Dzień Nauczyciela. Chcielibyśmy wszystkim nauczycielom dedykować piękne słowa pokrzepienia i otuchy.

         5. Wychodzą razem uczniowie I,II,III,IV,V,VI,VII,VIII

Uczeń I

Pierwsze słowa kierujemy do naszej dyrekcji. Błogosławione jest spożywanie dobrze przepracowanych dni. Niech zatem

         „wykwitają minuty

         owoce osobliwego skupienia

         pyszne soczyste chwile,

         które smakują jak taca winogron

         i pachną pełnią czasu”.

Uczeń II

Dla nauczycieli nauczania zintegrowanego i pani pedagog wybraliśmy pełen barw i tajemniczej zadumy wiersz Kazimierza Przerwy-Tetmajera.

         Wolno i sennie chodzą

         po jasnym tle błękitu

         złocistobiałe chmurki

         z połyskiem aksamitu.

         ...Po niebie i po lesie,

         po łąk zielonym łanie,

         przejrzyste, zwiewne idzie

         błękitne zadumanie.

Uczeń III

Zapraszamy do wysłuchania naszych życzeń wszystkich polonistów, nauczycieli języków obcych i historii.

         Niebo złote ci otworzę,

         w którym ciszy biała nić

         jak ogromny dźwięków orzech,

         który pęknie, aby żyć.

         ...Ziemię twardą ci przemienię

         w mleczów miękkich płynny lot,

         wyprowadzę z rzeczy cienie,

         które prężą się jak kot.

Uczeń IV

Nasze skrzydlate słowa wysyłamy do nauczycieli sztuki oraz bibliotekarzy.

         Wyczaruję ci dzisiaj

         ogrody Sułtana

         byś mógł spacerować

         po promieniach gwiezdnych

         wśród kolorów tęczy.

                   Podaruję ci dzisiaj

                   wszystkie skarby Sezamu

                   byś mógł czerpać klejnoty

                   do swych marzeń i snów.

Uczeń V

Słowa Leopolda Staffa oddają treść szkolnego życia matematyków, informatyków i przyrodników.

„Lata jak chmury płyną, lecz nadzieja (...) zielona jest wiecznie jak sosna”

         Nadzieja bywa, jeżeli ktoś wierzy,

         że ziemia nie jest snem, lecz żywym ciałem,

         i że wzrok, dotyk ani słuch nie kłamie.

         A wszystkie rzeczy, które znałem,

         są niby ogród, kiedy stoisz w bramie.

Uczeń VI

Zwracamy się teraz do naszych katechetów. Ogarniając ich wdzięcznym sercem, składamy w darze proste, ale piękne i mądre słowa św. Franciszka z Asyżu.

O Panie, uczyń ze mnie narzędzie pokoju.

         Gdzie jest nienawiść, spraw, abym przynosił Miłość (...)

         Gdzie jest niezgoda, spraw, abym przynosił Jedność.

         Gdzie jest wątpienie, spraw, abym przynosił Wiarę (...)

         Gdzie jest rozpacz, spraw, abym przynosił Nadzieję.

         Gdzie jest smutek, spraw, abym przynosił Radość (...)

Uczeń VII

Pora na życzenia i dedykację dla nauczycieli wychowania fizycznego.

         ,,Olimpijczycy – na start!

         Kto dalej? Kto wyżej! Kto szybciej?

         O tyczce – jak ptak – w powietrze,

         Co struną drży dźwięczną jak skrzypce’’.

Uczeń VIII

Dla pracowników obsługi mamy wiersz ,,Pięknie żyć’’. Niech rozedrgają się w nich wszystkie struny duszy i napełnią serce nową chęcią życia i pracy.

         Chcesz widzieć, skąd ten świat,

         Z jakich gwiazd tu spadł,

         Skąd się wziął  księżyc, ja i kwiat,

         Wciąż pytasz mnie, ja nie wiem prawie nic,

         Może tylko tyle, że jak pięknie żyć.

 6. Wiersz ,,Kwiaty dla nauczycieli’’ .

         Za to, że wiemy dokąd Wisła płynie

         I gdzie mieści się Tatr najwyższy grzbiet,

         I jakie nosił król Sobieski imię.

         Że ,,rzekę’’ trzeba pisać przez ,,er zet’’...

                   Za to, że wiemy, co Kopernik zdziałał

                   I ile jest siedem razy trzy...

                   Gdzie Rzym, gdzie Krym, gdzie

                   Niedźwiedzica Mała.

         Że rok ma trzysta sześćdziesiąt pięć dni...

         Że tak dokładnie pamiętamy przecież

         O tym, że woda przy stu stopniach wrze,

         Że polskie statki płyną z portu Szczecin,

         Że na wieży Mariackiej strażak

         W trąbkę dmie...

                   Za to wszystko, co jeszcze dla nas tajemnicą

                   (Przed nami jeszcze sporo szkolnych lat),

                   Za to składamy Wam dziś wiele życzeń,

                   Z nimi jesienny, najpiękniejszy kwiat!

7. Pieśń „Sto lat”, następnie pieśń „Życzenia” w wykonaniu chóru szkolnego, składanie życzeń, laurek i kwiatów przez uczniów.  

8. Wystąpienie pani dyrektor .

9. Zapraszamy na część artystyczną- osoba prowadząca

         - Piosenka „Niewidzialna dłoń” .

         - Wiersz „ Radosny dzień”.

                   Dzisiaj Dzień Nauczyciela

                   więc raniutko, przed lekcjami,

                   cała klasa uśmiechnięta

                   dała kwiaty naszej Pani.

                           I życzyła pomyślności,

                           i wszystkiego najlepszego,

                           no, a Pani dziękowała

                           koleżankom i kolegom.

                   Dzisiaj Dzień Nauczyciela.

                   No i właśnie przy tym święcie

                    Staś nie odrobione lekcje,

                    przyniósł Pani dziś w prezencie.

                            Ewa zaś ma w swym zeszycie

                            takie kleksy, takie błędy,

                            że aż kwiaty naszej Pani

                            na ich widok zaraz zwiędły!

                     Jeszcze Dzień Nauczyciela

                     całkiem nam się popsuć gotów!

                     Gdyby była dziś niedziela,

                     nie byłoby tych kłopotów.

                             Może byłoby przyjemniej,

                              i świątecznie i weselej,

                             gdyby Dzień Nauczyciela

                              przełożono na niedzielę?

                     Ale chyba nie mam racji,

                      bo...słuchajcie! Czy słyszycie?

                      Cała klasa na pytania

                      odpowiada znakomicie!

                             Znowu Pani - uśmiechnięta,

                             znowu jest radości wiele.

                             Dobrze jest, że dzień Jej święta

                             nie wypada nam w niedzielę!

          - Piosenka chóru „Świat fantazji”

          -A teraz zapraszamy na pokaz pomocy szkolnych – osoba prowadząca

Wychodzą na scenę narrator 1, narrator 2 oraz czterech prezenterów.

NARRATOR 1

Wszyscy wiemy, że nasze szkolnictwo przechodzi burzliwy okres reform. Wychodząc naprzeciw nowym potrzebom, wiele wiodących na rynku firm przygotowało ofertę dla szkół. Oto pokaz pomocy szkolnych niezbędnych przy wdrażaniu nowego systemu edukacji. Zapraszamy naszych szanownych gości.

NARRATOR 2

Proszę Państwa powiedzcie co widzicie (prezenter 1 wyjmuje z walizki okulary i podnosi je do góry). Tak, zgadza się, są to okulary, ale już ich sam kolor wskazuje, że nie są to takie zwyczajne szkła. To są specjalne. Rewelacyjne, jedyne w swoim rodzaju różowe okulary.

NARRATOR 1

Obserwując szarą rzeczywistość szkolną wśród społeczności uczniowskiej i nauczycielskiej, nasza firma ,,Coloring life’’ wypuściła na rynek znakomity produkt – okulary, które wspomogą nie tylko dotychczasowy proces dydaktyczny, ale przede wszystkim  zmienia przestarzały system oceniania.

NARRATOR 2

(prezenter 1 wkłada mniejsze okulary) Oto medal specjalnie zaprojektowany dla uczniów znerwicowanych. Po nałożeniu tych soczewek, twarz każdego pedagoga jest zawsze uśmiechnięta i nie zwykle czuła nawet na lekcji.

NARRATOR 1

(prezenter 1 wkłada większe okulary) Uwaga, uwaga! Propozycja dla nauczycieli. Z myślą o nich nasi eksperci tworzyli różowe szkła służące do sprawdzania kartkówek. Produkt ten otrzymał atest Ministra Edukacji Narodowej i cieszy się wielką popularnością nawet w środowiskach akademickich. Noszenie tych okularów zalecane jest również w dniu odbierania pensji.

NARRATOR 2

Wszyscy doskonale wiemy z jakim trudem wiedza trafia do niektórych uczniowskich głów. Nic nie pomaga, że te części ciała służą nie tylko do noszenia czapki.

NARRATOR 1

Nauczycielu! Nie jesteś sam. Nasza firma myśli o Tobie bez przerwy. Oto nasz najnowszy zestaw do wbijania wiedzy w głowy najbardziej zatwardziałym leniom (prezenter 2 wyjmuje różne rodzaje młotków).

NARRATOR 2

(prezenter 2 demonstruje małe młotki). Oto pomoce dydaktyczne dla klas 1 – 3. Efekt gwarantowany. Certyfikat Instytutu Matki i Dziecka.

NARRATOR 1

(prezenter 2 demonstruje duże młotki). Przeprowadzone na ochotnikach testy udowodniły, że po zastosowaniu tych wspomagających narzędzi  w klasach od 

4 - 6 średnia ocen podnosiła się w zadziwiający sposób.

NARRATOR 2

(prezenter 3 zakłada na głowę przyrząd zrobiony z dwóch lejków). Teraz mamy coś specjalnego, nie tylko dla nauczycieli! Oto Przepuszczarka uniwersalna! Hit sezonu! Prosta w obsłudze niezawodna w działaniu.

NARRATOR 1

Przepuszczarka uniwersalna szczególnie polecana jest na bardzo długich wykładach. Wpuszczamy jednym uchem, wypuszczamy drugim.

Pragnę nadmienić, że cena naszego wyrobu jest zaskakująco niska. Łącznie z vatem wynosi tylko 999 euro. Dla pierwszych trzech klientów, którzy nabędą przepuszczarki, firma ufundowała komplet wykrywaczy do ściąg. Na pewno jest to nieoceniony prezent dla każdego sumiennego pedagoga.

 

NARRATOR 2

Szanowni Państwo! Warto było doczekać tej chwili naszego pokazu. Za chwilę zobaczycie rewelację – zestaw dla spóźnialskich. Koniec nerwów, koniec z przemykaniem koło gabinetu dyrektora. Minęła ósma – nic nie szkodzi. Idź spokojnie, bo już nigdy nie zostaniesz przyłapany na spóźnieniu. A wszystko dzięki naszemu nowemu produktowi SSM czyli strój super maskujący( na scenę wchodzi prezenter 4 ubrany w pelerynę z kapturem oraz maskę przeciwgazową).

NARRATOR 1

SSM składa się z obfitej peleryny z kapturem oraz maski. Połączenie wygody i elegancji .Wystarczy włożyć tak zaprojektowany kostium i już stajemy się nierozpoznawalni. Ubiór nasz ma także dodatkowe zalety, takie jak: ochrona przed deszczem, śniegiem oraz ewentualnym wybuchem wojny niekonwencjonalnej.

NARRATOR 2

Uwaga promocja!

Do końca października przy zakupie hurtowym dołączamy gratis komplet

 „ dyscyplinek „ wykonanych z cieniutkich witek wierzbowych.

NARRATOR 1

To już wszystkie nasze propozycje. Zainteresowanych zapraszamy do naszych sklepów firmowych, które znajdują się na terenie całego kraju. Polecamy także katalog oferowanych przez nas towarów, który wyślemy za zaliczeniem pocztowym pod adres wskazanej szkoły. Najwięcej jednak informacji znajdą państwo pod naszym adresem internetowym WWW.Niesfornyuczeń.PL. Nasze hasło: Dobro szkoły naszym dobrem.

          - Utwór instrumentalny .

          - Wiersz pt. „My i nasza Pani”

                   My jesteśmy najzwyklejsze dzieci.

                   Mowa! Aniołkami nas nie nazwiesz.

                   Zdarza nam się bić, przeszkadzać, śmiecić

                   i po prostu robić Pani na złość.

          Zdarza nam się lekcji nie odrobić,

          brudne łapy mieć i kleks w zeszycie.

          Pani wie, że nic się nie da zrobić:

          inni nie będziemy. To jest życie.

                   Więc się dla porządku trochę zżyma,

                   głos podnosi, nieraz dwóję wlepi,

                   ale długo w gniewie nie wytrzyma:

                   znowu się uśmiecha. Już jest lepiej.

          Jak jest zła, to człowiek też się boczy,

          dobra – to jej gotów wleźć na głowę,

          no i tak się nasze życie toczy

          czasem szare, czasem kolorowe.

                   Ale nie jest tajemnicą dla niej,

                   ani dla nas – że choć się czubimy

                   w gruncie rzeczy my i nasza Pani,

                   co tu gadać, bardzo się lubimy.

          - Piosenka o przyjaźni .

          - Inscenizacja „Scenka szkolna”. Na scenie trzy stoliki uczniowskie z krzesełkami oraz biurko nauczyciela. Występują : NAUCZYCIELKA, JAŚ KOWALSKI, PILNA UCZENNICA, UCZNIOWIE

NAUCZYCIELKA (ze wzruszeniem i emfazą)

          Dzień dobry, moi drodzy. Piękny mamy dziś dzień. Czy wiecie, co    obchodzimy 14 października?

JAŚ KOWALSKI

          Ja wiem, proszę pani! Dominika!...

NAUCZYCIELKA

          Słucham???...

JAŚ KOWALSKI

          Na pewno, proszę pani, dziś są imieniny Dominika, właśnie zaprosił mnie    na imprezę i ...

NAUCZYCIELKA

          Zapewne masz rację, mój drogi, ale chodziło mi o inne święto. Święto,        które upamiętnia...

JAŚ KOWALSKI

          Jeśli nie Dominika, to Kaliksta! (Nauczycielka z politowaniem kręci   głową)...Też nie?...

NAUCZYCIELKA

          Owszem, na pewno ktoś ma dzisiaj imieniny, ale ja miałam na myśli    Dzień Edukacji Narodowej, który...

JAŚ KOWALSKI

          Dzień? Tylko dzień?! Przecież ta e...edukacja trwa przez cały rok szkolny.

PILNA UCZENNICA (wstając)

          Niech pani go nie słucha. My wiemy. Że dziś jest Dzień Nauczyciela i że      to na pamiątkę powstania Komisji Edukacji Narodowej w 1773 roku      obchodzimy dzisiejsze święto. (daje znak pozostałym uczniom; wszyscy   wstają)I chcielibyśmy z tej okazji złożyć pani nasze najserdeczniejsze   życzenia.

NAUCZYCIELKA (wyraźnie wzruszona)

          Och, moi drodzy, dziękuję, naprawdę nie spodziewałam się, że będziecie    o mnie pamiętać.

JAŚ KOWALSKI (szczerze zdziwiony)

          Jak to? Przecież sama pani zaczęła...

Pozostali uczniowie uciszają go gestami i psykaniem.

NAUCZYCIELKA (ze wzburzeniem, nie kryjąc niesmaku)

          Ach, tak. Wobec tego dość już świętowania na dziś, przechodzimy do        lekcji. Siadajcie. Kowalski, miałeś nauczyć się wiersza. Słuchamy. 

JAŚ KOWALSKI (wstając)

          Wiersza???

NAUCZYCIELKA

          Tak.

JAŚ KOWALSKI

          A, rzeczywiście. (z dumą)Na szczęście jeszcze pamiętam. A w ogóle, to     przygotowałem efekty specjalne, proszę pani.

 

Uczniowie zaczynają szeptać między sobą – słychać szmer i chichoty.

 

NAUCZYCIELKA

          No, no. Tylko bez przesady. Zaczynaj. Proszę o ciszę.

 

JAŚ KOWALSKI (z przesadą, żywo gestykulując)

          „Żyłem z wami, płakałem i cierpiałem z wami”...

 

NAUCZYCIELKA (przerywając)

          Chwileczkę. Czy mógłbyś przypomnieć nam autora i tytuł tego utworu?

 

JAŚ KOWALSKI

          Proszę bardzo. „Testament mój”.

 

NAUCZYCIELKA

          No, a czyj to wiersz?

 

Niektórzy koledzy próbują podpowiadać.

 

JAŚ KOWALSKI (skonsternowany, rozglądając się po klasie)

          Wiersz??? To... przecież „Testament... mój”... to znaczy... nie mój... Noo,

          jest to wiersz wielkiego poety... czeskiego... Nie, nie... chyba...

          słowackiego.

 

NAUCZYCIELKA (z naciskiem)

          Wielkiego poety polskiego, Słowackiego.

 

JAŚ KOWALSKI

          Zaraz, proszę pani, to jak to jest? P o l s k i e g o  czy 

           s ł o w a c k i e g o ???!

 

NAUCZYCIELKA (dobitnie, niemalże skandując)

          Juliusz Słowacki, „Testament mój”.

 

JAŚ KOWALSKI (z rezygnacją, apatycznie)

          Juliusz Słowacki, „Testament mój”. (deklamuje fragmenty wiersza,   

          wyraźnie rozkręcając się w trakcie recytacji)

 

          „Żyłem z wami, cierpiałem i płakałem z wami,

          Nigdy mi, kto szlachetny, nie był obojętny,

          Dziś was rzucam i dalej idę w cień – z duchami –

          A jak gdyby tu szczęście było – idę smętny.

          (...)

          Lecz zaklinam – niech żywi nie tracą nadziei

          I przed narodem niosą oświaty kaganiec”...

 

Jaś Kowalski efektownym gestem wyciąga z plecaka lub spod ławki duży, druciany kaganiec dla psa.

 

 NAUCZYCIELKA (wyraźnie zszokowana)

           A to co?!

 

JAŚ KOWALSKI (zdziwiony, głośno i wyraźnie)

           „Oświaty kaganiec”.

 

NAUCZYCIELKA

          Dość już, Kowalski. Czy możesz mi wyjaśnić, co ma znaczyć ten        

          rekwizyt?

 

JAŚ KOWALSKI

           Przecież poeta pisał o kagańcu?

 

NAUCZYCIELKA

          Tak, o kagańcu, czyli naczyniu z płonącym wewnątrz ogniem, które miało

          symbolizować szerzenie oświaty, krzewienie wiedzy. Ale ty, niestety, nie

          posiadasz tej wiedzy zbyt wiele. Siadaj. Jedynka.

 

JAŚ KOWALSKI (pokornie)

          A... czy będę mógł poprawić tę jedynkę?

NAUCZYCIELKA

          Tak. I mam nadzieję, że potraktujesz to poważnie.

 

Słychać dzwonek, wszyscy wychodzą.

 

- Utwór instrumentalny.

 

- Pieśń chóru „Szkolny dzień”.

 

Podziękowanie wszystkim za przybycie.

 

 

 

 

 

 

 

Literatura:

1. M. Wieczorek, D. Wieczorek – „Inscenizacje na każdą okazję”, Gdańsk 2003

2. E. Gałczyńska, E. Mielcarek, B. Muszyńska, D. Racinowski – „Zapraszamy

    do szkolnego teatru”, Płock 2001

3. B. Sontowska, E. Ulatowska – Scenariusz akademii z okazji DEN,

    www.literka.pl

4. J. M. Śnieciński – „Słowa jak kwiaty”, scenariusze imprez okolicznościowych

   dla szkół podstawowych

5. J. M. Śnieciński – „Malowane wierszem”, scenariusze imprez

   okolicznościowych dla klas 1-3